
Ik schilder in acryl op papier of doek. Daarnaast maak ik
gedichten, iets wat ik met tussenpozen eigenlijk mijn hele leven al doe.
Het visuele aspect van het schilderen komt steeds dichter bij het geen ik uitdruk in woorden. Het schilderen en schrijven blijkt elkaar aan te vullen, een innerlijke beweging tussen het ene en het andere.
Beweging is ook iets waarmee ik in mijn beroep als fysiotherapeute mee bezig ben en in mijn passie die ik heb met dans. Ook dansen doe ik al mijn hele leven en ook daarin is het de emotie van binnen naar buiten die de toeschouwer raakt.

Organisch vormgever Ria Graveland is geboren in 1959 in Bergambacht.
In de loop der jaren heeft zij een grote mate van belangstelling ontwikkeld voor het verwerken van natuurlijke materialen. De eenvoud van materiaal en vorm zijn haar uitgangspunten. De laatste jaren is zij veelvuldig bezig geweest met het verbranden (aanbranden) van hout. Door het hout gedeeltelijk te verbranden verandert de textuur en structuur van het hout. Hierdoor ontstaat een totaal ander eindbeeld van het materiaal. Dit leidt tot een sterk indringende manier van vormgeving.

Kea Koot heeft in 2001, na het beëindigen van haar drukke
baan, haar passie voor tekenen en schilderen weer opgepakt en opleidingen
gevolgd in Gouda en Lekkerkerk.
De eerste jaren schilderde Kea voornamelijk realistische landschappen met als thema de polder, de zee en de rivier.
Haar laatste serie schilderijen varieert van geabstraheerde landschappen tot abstracte werken, waarbij de ogenschijnlijk losse vlakverdeling en het gebruikte kleurenpalet evenwichtige composities vormen. Ook hierbij is de natuur, met al haar kleuren en vormen, een belangrijke inspiratiebron.
Behalve schilderen, heeft ook beeldhouwen haar interesse. Hierbij werkt ze met albast en speksteen. De beelden zijn meestal abstract van vorm.
Kea is lid van Kunstenaarscollectief Illuzien en van KrimpenerKunstWaard.

Marcelle Norder woont in Krimpen aan de Lek en schildert
sinds1994, ze heeft eerst 10 jaar met olieverf gewerkt maar is in 2005 met
acrylverf gaan schilderen.
De realistische schilderijen van voor 2005 hebben plaatsgemaakt voor geabstraheerd werk.
De inspiratie voor die schilderijen is onderwerpen uit de natuur weergeven in geabstraheerde en abstracte vorm, gebruikmakend van grote kwasten en paletmessen. Bij enkele schilderijen zijn andere materialen, zoals papier of zand, toegevoegd om meer structuur te krijgen. Voor het kleurgebruik verzamelde ze beeldmateriaal. Het lijnenspel is soms op intuïtie aangebracht, soms stuurt zij het lijnenspel door van te voren schetsen te maken. Het schilderij moet aanspreken door gebruik van kleuren, vormen, lijnen en structuur.
Meer informatie over Marcelle kunt u vinden op www.ateliermarcelle.nl

Tekenen, en dan vooral van portretten, gaat als een
potloodlijn door mijn leven. Schilderen met acrylverf heb ik enkele jaren
geleden bij toeval "ontdekt". En daarmee vele mogelijkheden. Een uitdaging voor
mij. Gecombineerd met mijn voorliefde voor portretten, maak ik "iconen van de
XXe eeuw". Daarbij pas ik de mogelijkheden van acrylverf toe om de
karakteristieken van de geportretteerde te versterken. Kijk, zoek en zie.

Haar inspiratiebron is haar dagelijks leven. Haar werk ontstaat Vanuit
een gevoel of een ervaring.Landschappen en mensen staan nu centraal in
haar werk.
Dit werk is opgebouwd uit verschillende gescheurde elementen, geverfd of gedeeltelijk geverfd papier, karton en zijdevloeipapier. .De vormen schikt ze tot een harmonieuze compositie. Daarnaast toont ze vederlichte, abstracte Viltkunst. Dit is een ontstane vorm. Ze heeft zich daarbij laten leiden door emotie, beweging en kleur.

In deze expositie laat ik een variatie aan schilderingen
zien die in het afgelopen jaar zijn ontstaan. De beelden, (vrij) abstract, vormden
zich spontaan tijdens het werken. Steeds heb ik geprobeerd dicht bij mijn
eigenbeleving en verbeelding te blijven. Een zoektocht, die thematisch lijkt voor
mijn werk.
Herkenbaar zijn de transparantie en het kleurgebruik, en een eigen, organische (soms spirituele) sfeer. Geïnspireerd werd ik vooral door de natuur: ritme, kleuren en lijnenspel. En door mijn materiaal: acryl en inkt op papier of doek, spatels, kwasten, water, doekjes, mijn handen...

Tijdens de expositie Lokale kunst laat ik zowel binnen als
buiten werk zien. Momenteel maak ik objecten en schilderijen die een
groepsvorming laten zien. De stoelen in mijn werk staan symbool voor diverse
personages. De opstelling van de stoelen verbeeld de onderlinge verhouding
tussen mensen. Hoe mensen zich gedragen binnen een groep. Of hoe de groep zich
verhoudt tot de enkeling.

Ik ben vooral bezig met patronen. Dat laat ik zien op
allerlei manieren. Mijn materialen zijn doek, papier, plakband en stickers.
Daarbij zet ik ook de moderne media in. Ik verwerk de patronen in animatiefilm.

Pia Guns wil een boodschap overbrengen om toeschouwers aan
het denken te zetten. Eigenlijk gaat haar hele werk over communicatie. Door de
emoties en de boodschappen, die erin zijn verwerkt, ontstaat er bovendien
communicatie tussen haar en die toeschouwers.

Ik
probeer te schilderen vanuit mijn gevoel of intuïtie en ga er in ieder
geval niet vanuit dat het moet lijken.
In mijn schilderijen probeer ik gevoel te leggen in het opbouwen van
laag over laag. Door het ontstaan van een lijnenspel worden de vormen
los gemaakt van de achtergrond. Noem het lyrisch abstract, zoals ook
het werk van Marie Jose Geraats bijvoorbeeld te noemen is.
Vaak werk ik maar met enkele kleuren omdat die al genoeg zeggen over de kracht van het beeld wat ontstaat. Ik vind in mijn werk beelden terug die een kenbare combinatie vormen tussen de elementen als mensen, lucht, huizen, bomen en water. Kleur, in samenspel met lijnen en vlakken vormen vaak mijn eindresultaat. Mijn doel is niet een eenduidig feitelijk beeld neer te zetten, maar eerder de toeschouwer te verwonderen en uit te nodigen de eigen fantasie te gebruiken.
Schilderen is voor mij een reis door het onbekende. Een avontuurlijke ontdekkingstocht die alleen begrensd wordt door mijn eigen fantasie. Vaak laat ik mij verrassen door wat mijn stemming weergeeft op het doek. Door het loslaten van de dagelijkse beslommeringen ontstaan er beelden die uiting geven aan mijn innerlijke welzijn.
Contrasten in kleur en vorm laat ik ontstaan door eindeloze lagen en communicatie tussen mijn penselen en het doek. Hierdoor ontstaan er in mijn schilderingen diverse thema's en onderwerpen die in mijn droomwereld een eigen expressie krijgen.
Soms laten mijn doeken verschillende thema's zien die enerzijds expressief, anderzijds ingetogen kunnen zijn. Maar altijd zijn ze een vertaling van wat mijn gevoel is op dat moment.
Mijn doel is niet een eenduidig, feitelijk beeld neer te zetten, maar eerder de toeschouwer te verwonderen en uit te nodigen de eigen fantasie te gebruiken.

Marina Tramper geboren in 1956 te Yerseke,
heeft haar atelier in Krimpen a/d IJssel
Schildert en maakt ruimtelijk werk met verschillende materialen.
Mijn onderwerp is Vrouw en Toekomst. Voor deze expositie heb ik “de brug naar de Toekomst” gebouwd. Deze heb ik op verschillende manieren uitgebeeld.
Beweging, Stroming, Herhaling en Lijnenspel zijn steeds terugkerende thema’s in mijn werk Voor meer informatie, zie ook www.marinatramper.nl
(Deels) auteursrechtelijk beschermd. Atelier Lokaal/Kunstel
Geproduceerd door Markei.nl.